Η επίκληση του Θείου στοιχείου είναι πιο εύκολη εκεί που η ανθρώπινη παρουσία περιορίζεται μόνο στα απαραίτητα.

Επειδή για κάποιους από εμάς οι δροσερές βουτιές του καλοκαιριού είναι συνυφασμένες με τα αφρισμενα νερά ενός καταρράκτη.

Λατρεύουμε τη θάλασσα, αγαπάμε τα βουνά κ γινόμαστε άδικοι κάποιες φορές όταν προσπερνάμε τις ομορφιές του κάμπου. Αυτά τα καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα όταν το τελευταίο φως της ημέρας χάνεται πάνω από τις καλλιέργειες είναι μαγικά κ συνάμα πηγή ζωής.

Καλοκαίρι είναι το τσιπουράκι κάτω από την κληματαριά. Η πρώτη εικόνα της αυλής στο χωριό που σε καλεί να την απολαύσεις. Ένα ανεπαίσθητο αεράκι να σε δροσίζει κ η διάθεση για ηρεμία κ γαλήνη.

Για μια χρωματιστή καλημέρα γίνονται όλα... Μερικές φορές είναι αρκετή.

Για ένα μπεράτι που θέλω να χορέψω με τη γυναίκα μου, για ένα της παρέας που θέλω να μοιραστώ με τους φίλους μου, γιά τον Σκαρο που θα κάνει έναρξη, γιά ένα μοιρολόι που θα παίξει στο τέλος, όταν φύγουν οι πολλοί, για την εικόνα της γεμάτης πλατείας κ των γεμάτων συναισθημάτων... .

Καλοκαίρι είναι εκεί που μπορείς να κάτσεις για ένα καφεδακι κ να σε βρεί το βράδυ χωρίς να υπάρχει η αίσθηση του χρόνου.