Κάτι καφενεδακια που ξεφυτρώνουν μπροστά σου όταν τριγυρίζεις σε άγνωστα μέρη... Λίγα τραπέζια, μία σόμπα για τον χειμώνα κ ο πρόθυμος, για να σπάσει κ τη μονοτονία του, ιδιοκτήτης που θα αρχίσει το μασλατι.

"Θα ξαπλώσω δίπλα στο τραπεζάκι του μαγαζιού. Όταν κάποιος κάτσει να ξαποστάσει θα μου χαρίσει το χάδι του κ λίγο φαγητό κι εγώ θα τον ευχαριστήσω με την αγάπη μου. "

Ένα μικρό μαχαιράκι, μία σακούλα, όρεξη για περπάτημα κ οι μυρωδιές της φύσης σε ανταμείβουν.

Η επίκληση του Θείου στοιχείου είναι πιο εύκολη εκεί που η ανθρώπινη παρουσία περιορίζεται μόνο στα απαραίτητα.

Επειδή για κάποιους από εμάς οι δροσερές βουτιές του καλοκαιριού είναι συνυφασμένες με τα αφρισμενα νερά ενός καταρράκτη.

Λατρεύουμε τη θάλασσα, αγαπάμε τα βουνά κ γινόμαστε άδικοι κάποιες φορές όταν προσπερνάμε τις ομορφιές του κάμπου. Αυτά τα καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα όταν το τελευταίο φως της ημέρας χάνεται πάνω από τις καλλιέργειες είναι μαγικά κ συνάμα πηγή ζωής.

Καλοκαίρι είναι το τσιπουράκι κάτω από την κληματαριά. Η πρώτη εικόνα της αυλής στο χωριό που σε καλεί να την απολαύσεις. Ένα ανεπαίσθητο αεράκι να σε δροσίζει κ η διάθεση για ηρεμία κ γαλήνη.