Όλοι μάς ενίοτε βρισκόμαστε μπροστά σε σταυροδρόμι. Ο τρόπος που θα το χειριστούμε είναι δική μάς επιλογή. Μακάρι να ήταν όλες οι επιλογές τόσο ευκολες όσο αυτή...

Ένα τσιπουρακι ρε παιδιά... Ένα ποτηρι, ένα πετρινο τραπεζι κ πευκα να σε ηρεμούν.

Έναν καφέ... Να απλώσω τα πόδια στο τραπέζι κ να χαζεύω από τη βεράντα μου τα χρώματα. Μέσα σε ένα κάδρο να χωράνε όλες οι αποχρώσεις που μπορούν να σε γαληνέψουν.

Ξεχυθηκατε στο παρκο για να πιασετε την Άνοιξη κ αποδειξατε για άλλη μια φορά ότι η φυση δεν σάς αξίζει. Μία εικόνα που αποδεικνυει ότι η έννοια κοινωνική συνείδηση στην πλειοψηφία είναι απλά ανύπαρκτη. Δεν είναι μόνο το παρκο στο Μεζουρλο, από όπου και η φωτογραφία. Αυτή την εικόνα παρουσιαζουν σήμερα σχεδόν όλοι οι υπαιθριοι... Continue Reading →

Τι σημασία έχει αν τη λένε Δήμητρα ή Ουρανία ή καπως αλλιώς; Η γνώριμη εικόνα της ηλικιωμένης κυρίας που λόγω συγκυριών φροντίζει μόνη της τον εαυτό της. Όπως θυμάμαι τις δικές μου γιαγιάδες, οπως οι περισσοτεροι έχουν συνδυάσει αυτή την εικόνα με τους δικούς τους ανθρώπους γεμίζοντας νοσταλγία. Μόνο που παλιοτερα η δική μου γιαγιά... Continue Reading →

Σημασία δεν έχει ο προορισμος, ούτε ο λόγος.Σημασια έχει να μαζευεις εικόνες όσο μετακινεισαι.

Να πρεπει να αρμεξεις κ να μην μπορεις να παρεις το βλέμμα σου από την Ανατολή...