Δεν ξέρω αν υπάρχει η έννοια έρωτας με την πρώτη ματιά όταν πρόκειται για μέρη που επισκέπτεσαι. Αυτό ακριβώς, όμως, ήταν το συναίσθημα που μου προκάλεσε το Στεφάνι Ασπροποτάμου (παλιά ονομασία Σκληνιάσα).
7 χιλιόμετρα από τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει την ορεινή περιοχή του Ασπροποτάμου,υπάρχει ένα πανέμορφο μικρό χωριουδάκι που αξίζει να επισκεφτείς. Για την ακρίβεια, όχι μόνο να επισκεφτείς αλλά να περπατήσεις, να αφήσεις ελεύθερες τις αισθήσεις σου, να το γνωρίσεις. Δεν μπορείς να κάνεις κτήμα σου έναν τόπο με μια μόνο επίσκεψη αλλά πιστεύω ότι το Στεφάνι δικαιούται περισσότερες επισκέψεις.
Έχοντας γυρίσει αρκετά ορεινά χωριά στη ζωή μου, πίστευα ότι απλά θα επισκεφτώ ένα ακόμη. Από την πρώτη στιγμή που αφήνεις την κεντρική αρτηρία και παίρνεις κατεύθυνση προς το χωριό, το βλέμμα δεν μπορεί να μείνει καρφωμένο στο δρόμο, μαγεύεται από τη διαδρομή και γυρίζει δεξιά κι αριστερά. Ο στενός δρόμος κινείται ακριβώς δίπλα στη ρεματιά. Το κελάρυσμα του νερού σε συνδυασμό με την πυκνή βλάστηση και το κελάϊδισματων πουλιών σε έχει κερδίσει και κάνει να μην σε ενδιαφέρει καν ο προορισμός. Αρκεί αυτή η διαδρομή για να σε γεμίσει ψυχικά.
Το χωριό το βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου σε ένα γύρισμα του δρόμου. Δυστυχώς, όπως τα περισσότερα χωριά του ορεινού όγκου, δεν κατάφερε να κρατήσει μια οικιστική ομοιομορφία που θα έδινε ακόμα ωραιότερο χρώμα.
Σημείο αναφοράς η πλατεία του, η οποία είναι υπερυψωμένη και αυτό της δίνει τη δυνατότητα για ανεμπόδιστη θέα. Τα τεράστια δέντρα προσφέρουν απλόχερα τη σκιά τους και το δροσερό αεράκι κάνει αισθητή την αρχή του Φθινοπώρου. Το Στεφάνι άλλωστε είναι το πιο ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Ο πληθυσμός έχει αραιώσει βέβαια καθώς τα χωριά της περιοχής γενικότερα κατοικούνται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, περίοδο που οι κτηνοτρόφοι μετακινούνταν από τα χειμαδιά στα βοσκοτόπια. Το Φθινόπωρο ελάχιστοι άνθρωποι παραμένουν.
Ακριβώς κάτω από την πλατεία βρίσκεται η κεντρική εκκλησία του χωριού, η οποία είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή. Ένα πανέμορφο κτίριο με προσεγμένο τέμπλο. Από την πλατεία ξεκινά πλακόστρωτο, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε μονοπάτι στο δάσος που σε οδηγεί στην τοποθεσία Κρούτσια. Η περιοχή θα μπορούσε να είναι παλιό αλώνι που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι. Πλέον έχει δημιουργηθεί κιόσκι και έχουν τοποθετηθεί παγκάκια για να απολαμβάνει ο επισκέπτης την υπέροχη θέα.
Στην πλατεία λειτουργεί το μοναδικό μαγαζί του χωριού.
Δεν θα πω ότι το Στεφάνι είναι το ομορφότερο χωριό που επισκέφτηκα. Μου έβγαλε έντονο συναίσθημα, όμως, από την πρώτη στιγμή. Ο χρόνος δεν έχει την παραμικρή αξία, το μυαλό αντικαθιστά αυτά που το βαραίνουν στην καθημερινότητα με όμορφες σκέψεις και οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση για να μην χάσουν κανένα ερέθισμα.
Ορεινό Καφενείο 
Σχολιάστε