Χαλίκι Ασπροποτάμου

Ανεβαίνοντας τους στριφογυριστούς δρόμους της Πίνδου, ανάμεσα σε οξιές και έλατα δεν προλαβαίνεις να σκέφτεσαι, απλά κάνεις συλλογή εικόνων. Τόσο όμορφα και διαφορετικά τοπία σε κάθε στροφή του δρόμου, εναλλαγές σε ελάχιστη απόσταση. Κατάληξη για άλλη μια φορά θα είναι τα χωριά του Ασπροποτάμου.

Άμεσος προορισμός το Χαλίκι, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά χωριά της περιοχής. Άκουγα για πολλά χρόνια τον συμπαίχτη και φίλο μου, τον Αλέκο να εκθειάζει το χωριό του. «Σαν το Χαλίκι Βάγγο, δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο». Αυτή η αγάπη που έβγαζε για τον τόπο του, η ίδια ακριβώς που έχω κι εγώ για τον δικό μου, με έκανε να θέλω να επισκεφτώ αυτό το χωριό πολύ έντονα.

Είναι ένα χωριό στα όρια του νομού Τρικάλων και Ιωαννίνων. Αν θυμάμαι καλά είναι το δυτικότερο χωριό του νομού Τρικάλων. Πλησιάζοντας, από έναν δρόμο που κινείται σχεδόν παράλληλα με τη ρεματιά, βλέπεις το χωριό απέναντι αμφιθεατρικά χτισμένο, κάτω από ψηλές κορυφές.. Ο τόπος γύρω του είναι γυμνός και άγριος και κάνει το τοπίο ακόμα πιο εντυπωσιακό.

Μπαίνοντας στο χωριό και περπατώντας στα δρομάκια του καταλαβαίνεις ότι κάποτε ήταν πλούσιο. Λογικό μιας και βρίσκεται στον άξονα που συνδέει τη Δυτική Θεσσαλία και την Ήπειρο και ήταν πέρασμα. Δυστυχώς ,πλέον, κατοικείται κυρίως το Καλοκαίρι, από κτηνοτρόφους και επισκέπτες και το Χειμώνα είναι ελάχιστοι οι παραμένοντες. Περιποιημένοι δρόμοι και σπίτια, σου δίνουν την αίσθηση μιας αίγλης που σου αφήνει μια γλυκιά πρώτη εικόνα πριν κατευθυνθείς προς την πλατεία που είναι και το κέντρο του χωριού.

Η πλατεία του ολοζώντανη, γεμάτη μαγαζιά και κόσμο που απολαμβάνει το μέρος. Το παιδομάνι κατακλύζει τον τόπο με φωνές και παιχνίδια, οι γονείς παρακολουθούν αμέριμνοι και οι ηλικιωμένοι μαζεμένοι γύρω από το δέντρο κρυφοκαμαρώνουν και διηγούνται ιστορίες. Δίπλα, ακριβώς, βρίσκεται ο Ιερός ναός της Αγίας Παρασκευής, ένα πραγματικά υπέροχο κτίσμα που συμπληρώνει την γνώριμη, για ορεινό χωριό, εικόνα.

Η γύρω περιοχή κρύβει πραγματικά εκπλήξεις με το φυσικό κάλλος της. Από δω ξεκινάει η διαδρομή για να φτάσεις στις πηγές του Ασπροποτάμου. Σχετικά κοντά στο χωριό υπάρχουν βάθρες που επιτρέπουν στους επισκέπτες να κολυμπήσουν. Οι πεζοπορικές διαδρομές είναι αμέτρητες, για όλα τα γούστα, είτε είναι κάποιος ορειβάτης, είτε απλός πεζοπόρος.

Τελικά, δίκιο έχει ο Αλέκος που λατρεύει και υπηρετεί τον τόπο του. Αρχοντικό, ζωντανό και όμορφο χωριό. Αξίζει να το περπατήσεις, εντός και εκτός , αξίζει να κάτσεις και να ακούσεις προσεκτικά ιστορίες από μεγαλύτερους και να μοιραστείς μαζί τους αυτά που σου προσφέρουν.