Χειμερινή εξόρμηση

«Να σας ενημερώσουμε ότι με το νέο ΦΕΚ επιτρέπεται το κυνήγι και το ψάρεμα μέχρι τις 7 ιανουαρίου”… Ακούγοντας φευγαλέα τις ειδήσεις, ένιωσα ότι ήρθε ο Άγιος Βασίλης και μου έφερε το καλύτερο δώρο που μπορούσε.

Δεν είμαι ούτε κυνηγός, ούτε ψαράς. Ας πούμε, στην καλύτερη, ότι κάνω παρέα στους φίλους μου όταν στήνουν τα καλάμια στη θάλασσα και μοιραζόμαστε ένα ποτηράκι. Μια ρημάδα αφορμή έψαχνα για να καλπάσω εκτός πόλης. Να μαζέψω εικόνες και χρώματα που στερήθηκα τόσο καιρό.

Δεν χρειάζονται πολλά τελικά. Έστω και μέσα από το αυτοκίνητο,με μικρές στάσεις για φωτογραφίες. Μια αλλαγή στην χρωματική παλέτα της καθημερινότητας.Κάμπος, θάλασσα,βουνό και επιστροφή στη βάση.Τόσο λίγο και όμως υπεραρκετό για να αναπληρώσεις στιγμές που πέρασαν με πολλές αποχρώσεις του γκρι, εκείνου του μουντού χρώματος της πόλης.

Χάνεσαι ανάμεσα στα σπαρμένα χωράφια, χαζεύεις τ’ αμπέλια και τα δέντρα που είναι ξεγυμνωμένα και καταλήγεις να κυνηγάς τα πεσμένα φύλλα που στρώνουν χαλί κάτω από τα φυλλοβόλα. Το πρωινό χάδι του ήλιου στη θάλασσα το βλέπεις από ψηλά και είναι πιο ερωτικό απ’ όσο το φαντάζεσαι. Οι χιονισμένες κορυφές, άγριες και επιβλητικές, σε καλούν να τις πατήσεις. Στέλνουν τον αέρα να σε δελεάσει να ξεστρατίσεις και να τις πλησιάσεις.

Ποτέ δεν είναι αρκετό αλλά σίγουρα είναι καλύτερο απ’ το τίποτα. Δεν αρκούν λίγες στιγμές για να αναπληρώσουν ή μήπως αρκούν, αρκεί να είναι οι σωστές όπως έλεγε και ο Άκης Δήμου σε ένα θεατρικό του έργο; Ο καιρός θα δείξει αλλά σίγουρα κάτι τέτοιες ανάσες είναι απαραίτητες.