









«Ρε Βάγγο, πες μου ειλικρινά για ποιο λόγο να χτίσει κάποιος το χωριό του εδώ πάνω»; Η απορία του φίλου μου του Χάρη με έκανε να διακόψω για λίγο την ονειροπόληση και να προσπαθήσω να βρω μια ικανοποιητική απάντηση ώστε να λύσω την απορία του. Αρκετές απαντήσεις μου ήρθαν πρόχειρες αλλά αυτό που βγήκε αυθόρμητα ήταν το «γιατί ήξεραν».
Ανεβαίνοντας τις πλαγιές της Αργιθέας με προορισμό το Λεοντίτο σε πιάνει απλά δέος από την ομορφιά του τοπίου. Ακολουθείς τη διαδρομή από το Μουζάκι με προορισμό το μοναστήρι της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας. Λίγα χιλιόμετρα πριν το μοναστήρι συναντάς τη διασταύρωση για Λεοντίτο. Ο ταλαιπωρημένος, από την έλλειψη συντήρησης, δρόμος κρέμεται πάνω από γκρεμούς ανάμεσα σε δασωμένες πλαγιές. Σε μαγεύει και σε φοβίζει ταυτόχρονα.
Πριν αρχίσει η ανηφόρα για το χωριό, πλάι στο ρέμα συναντάς έναν παλιό νερόμυλο, ο οποίος βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση. Ένας τεράστιος πλάτανος φροντίζει για την σκιά των επισκεπτών. Θεωρώ δεδομένο ότι η νεολαία( και όχι μόνο) του χωριού καθώς και της γύρω περιοχής αποκλείεται να έχει αφήσει ανεκμετάλλευτο αυτό τον υπέροχο χώρο δίπλα στο ποτάμι, χρησιμοποιώντας τον για εκδηλώσεις.
Το χωριό είναι χτισμένο μέσα σε μια χαράδρα. Η βλάστηση που το περιβάλλει είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Eίναι πραγματικά καταπράσινο και ειδικά αν το επισκεφτείς την περίοδο της Άνοιξης θα σε αποζημιώσει πλήρως. Ο κεντρικός δρόμος σταματάει πάνω από την πλατεία του χωριού. Αφήνεις το αυτοκίνητο και το Λεοντίτο είναι έτοιμο να σου αποκαλύψει τα μυστικά του.
Η πλατεία του χωριού στολίζεται από έναν εντυπωσιακό πλάτανο με τεράστιο κορμό. Κυριολεκτικά πρόκειται για ένα μνημείο της φύσης που χρειάζεται τη φροντίδα των ανθρώπων για να διατηρηθεί. Εδώ βρίσκεται το μοναδικό καφενείο του χωριού. Αξίζει ιδιαίτερη μνεία στον ιερέα, έναν φιλόξενο άνθρωπο που πρόθυμα μας καλωσόρισε και μας έκανε να αισθανθούμε οικειότητα από την πρώτη στιγμή.
Ο ιερέας μας συνέστησε να επισκεφτούμε την εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, ο οποίος είναι και πολιούχος. Η εκκλησία βρίσκεται ψηλά, στην άκρη σχεδόν του χωριού αλλά πραγματικά αξίζει την επίσκεψη του καθενός. Η θέα προς τις απέναντι πλαγιές σε γοητεύει και σε κάνει να ξεχνάς το χρόνο.
Δυστυχώς, η ερήμωση του ορεινού όγκου αποτυπώνεται στην περιοχή. Οι πλημμύρες του Σεπτεμβρίου δημιούργησαν προβλήματα στην πρόσβαση στο Λεοντίτο αλλά και γενικότερα στην ορεινή Αργιθέα. Το οδόστρωμα έχει υποστεί καθίζηση και σε κάποια σημεία είναι επικίνδυνη η διέλευση. Ας ελπίσουμε ότι ο ήδη παραμελημένος ορεινός όγκος δεν θα υποστεί κι άλλο πλήγμα.
Για τους λάτρεις των ορεινών περιοχών το Λεοντίτο είναι πραγματική Ιθάκη. Έχει ακριβώς αυτά που χρειάζεσαι για να σε γεμίζει. Υπέροχη φύση, πεζοπορικές διαδρομές, τοπία για όμορφες λήψεις και ένα καφενεδάκι να σε περιμένει να ξαποστάσεις και να νιώσεις ότι η μέρα σου ολοκληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο.
Σχολιάστε