Κονάκια Ασπροποτάμου

      «Τι να πας να κάνεις αγόρι μου στα Κονάκια; Εκεί ούτε ο Θεός δεν περνάει.» Αυτή την απάντηση έλαβα όταν ζήτησα οδηγίες για το πως θα μετακινηθώ προς τα Κονάκια Ασπροποτάμου. Αυτόματα, το μυαλό μου πήγε στον φίλο μου τον Στέφανο που αν άκουγε αυτή την περιγραφή για το χωριό του θα είχε εκνευριστεί.

      Σύμφωνα με τον Στέφανο το χωριό του είναι μαγικό και παραμυθένιο. Σύμφωνα με την πλειοψηφία του κόσμου, τα Κονάκια είναι αδιάφορα καθώς δεν έχουν ούτε βασικές ανέσεις. Με αυτές τις αντιφατικές, λοιπόν, περιγραφές ξεκίνησα για τον προορισμό μου.

     Πόσο άδικοι γινόμαστε μερικές φορές ταυτίζοντας την ομορφιά ενός τόπου με τις ανέσεις που συναντάμε σ αυτόν. Τα Κονάκια είναι όντως παραμυθένιος τόπος. Δεν χρειάζονται καφενεία ή ξενώνες για να προσδώσουν ομορφιά σε αυτό το μέρος. Τα έχει όλα χωρίς να χρειάζεται προσθήκες.

     Τα Κονάκια απέχουν λίγα χιλιόμετρα από την Κρανιά και η προσέγγισή τους γίνεται από χωματόδρομο. Πρόκειται για οικισμό Σαρακατσαναίων σε υψόμετρο γύρω στα 1300 μέτρα, χτισμένο σε πλάτωμα κάτω από απότομες και επιβλητικές κορυφές. Ήμουν τυχερός και τα επισκέφτηκα Φθινόπωρο οπότε είχα την απόλυτη ηρεμία για να περπατήσω το χωριό  χωρίς να μου χαλάει κάτι τη συγκέντρωση.

      Λίγα σπίτια, χτισμένα υποχρεωτικά σε συγκεκριμένο μοτίβο για είναι εναρμονισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο των Σαρακατσαναίων, ένα πλάτωμα στο κέντρο του χωριού που θα μπορούσε να είναι η πλατεία, ένα εκκλησάκι που πανηγυρίζει στα εννιάμερα της Παναγιάς και θέα στις ψηλές κορυφές που περιβάλουν τον οικισμό. Αυτά μέσα σε λίγες λέξεις θα συναντήσεις στα Κονάκια. Τα υπόλοιπα, τα πολλά, είναι αυτά  που θα νιώσεις βαδίζοντας κάτω από τα έλατα με συνοδεία το τιτίβισμα των πουλιών. Δεν μπορεί να περιγράψει κάποιος τη γαλήνη που σε πλημμυρίζει με λέξεις.

     Έχω μάθει να μην αγνοώ ποτέ τα μέρη που δεν συγκινούν την πλειοψηφία. Ήμουν πάντα ανοιχτός σε προκλήσεις καθότι πρόκληση είναι το να δεις και να νιώσεις αυτά που δεν βλέπουν οι πολλοί. Τα Κονάκια είναι ένα όμορφο μυστικό που πρόθυμα θα σου αποκαλυφθεί. Δεν χρειάζονται γλαφυρές περιγραφές καθώς τα δυνατά συναισθήματα δεν αποτυπώνονται.