Εθελοντική ομάδα λίμνης Πλαστήρα

“Ας ήμουν εγώ στην εξουσία και να δεις πόσο ωραία θα τα έκανα”. Μια χιλιοειπωμένη φράση από πολλούς εξ ημών, συνήθως όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα στραβά αυτού του τόπου. Παραγνωρίζουμε δυστυχώς ότι πρώτα ασχολούμαστε με το σπίτι μας( ό,τι κι αν περιλαμβάνει αυτός ο όρος για τον καθένα μας) και μετά επεκτεινόμαστε.

Η περιοχή της λίμνης Πλαστήρα συγκαταλέγεται στα μέρη που θα μπορούσα να επισκέπτομαι συνεχώς. Την λατρεύω το χειμώνα, ντυμένη στα λευκά. Είναι υπέροχη την άνοιξη που πρασινίζουν τα πάντα και τα ρέματα φουσκώνουν. Ζωντανεύει το καλοκαίρι που τα χωριά πλημμυρίζουν με κόσμο και δίνουν άλλη νότα και φυσικά είναι απλά αξεπέραστη το φθινόπωρο που η πανσπερμία χρωμάτων σε καλεί να την περπατήσεις γεμίζοντας εικόνες μοναδικές.

Σε μια πρόσφατη αναζήτηση στο διαδίκτυο(μιας και λόγω καραντίνας υπάρχει άφθονος χρόνος για τέτοιες) συνάντησα ένα group σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης με όνομα “Εθελοντική ομάδα λίμνης Πλαστήρα”. Κίνησε το ενδιαφέρον μου και αποφάσισα να το ψάξω λίγο περισσότερο.

Μια παρέα ανθρώπων που αποφάσισε ότι η ευημερία του τόπου τους περνάει πρωτίστως από το χέρι τους. Η θεομηνία του Σεπτεμβρίου έπληξε την περιοχή της Καρδίτσας έντονα. Σε πολλά σημεία το τοπίο έχει αλλοιωθεί από λάσπη και φερτά υλικά, δημιουργώντας μια άσχημη εικόνα. Ο Θανάσης και οι φίλοι του αποφάσισαν να κινητοποιηθούν και να κινητοποιήσουν όσο περισσότερους ανθρώπους μπορούν και να αναλάβουν εθελοντική δράση ώστε να καθαρίσουν όσο μπορούν το τοπίο.Τον τελευταίο καιρό τα παιδιά ορίζουν δράσεις σε διάφορα σημεία ώστε να μπορέσουν να καθαρίσουν τα περισσότερα σημεία της λίμνης.

Αγαπώ την ιδιωτική πρωτοβουλία που χωρίς υστεροβουλία είναι ταγμένη στην κοινωνική προσφορά έστω κι αν δεν εκτιμηθεί ποτέ από την πλειοψηφία. Χωρίς φανφάρες, με απλά καλέσματα μέσω του group έχουν δημιουργήσει τον πυρήνα τους που ελπίζω ότι συνεχώς θα μεγαλώνει. Φαντάζομαι ότι στο τέλος της ημέρας μένει η κούραση και μια γλυκιά ικανοποίηση χωρίς να χρειάζεται επιβράβευση από κανένα. Μόνη επιβράβευση άλλωστε είναι η συμμετοχή περισσότερων ανθρώπων στις δράσεις.

Λόγω καραντίνας η συμμετοχή μου είναι νοερή. Τα παιδιά τα γνώρισα μέσα από το Facebook και έχουν κερδίσει τον απεριόριστο σεβασμό μου για το έργο που επιτελούν. Ελπίζω όταν οι μετακινήσεις από νομό σε νομό επιτραπούν να μπορέσω να συνδράμω στην προσπάθειά τους. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση άλλωστε είναι να γνωρίζεις ανθρώπους που κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος με σένα και απλά να ιδρώνεις μαζί τους για ένα σκοπό. Ελπίζω ότι η προσπάθεια των παιδιών θα βρει μιμητές(κάτι που ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται) και θα εξαπλωθεί. Το μεράκι και το πείσμα των λίγων είναι ικανό να αλλάξει πολλά και τους πολλούς.

ΥΓ. Κατόπιν αδείας χρησιμοποιώ φωτογραφίες των δράσεων από τη σελίδα των παιδιών στο διαδίκτυο. Πληροφορίες για την ομάδα θα βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/groups/188905319602980