Σάν σήμερα λοιπόν.

Πέρασαν τρία ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που σε βάφτισα. Τρία χρόνια από τότε που άκουσες πρωτη φορά «επισημα» το όνομά σου.

Καθόμουν το προηγουμενο βράδυ στο μπαλκόνι ενός μαγαζιού, καπου στα ορεινά της Αργιθεας κ σκεφτόμουν αν και τι θα μπορουσα να σου προσφερω σαν άνθρωπος.

Την επόμενη μέρα το πρωι βρέθηκα περπατωντας μπροστα σε αυτό τον καταρράκτη κ συνειδητοποιησα ότι ΑΥΤΟ θέλω να σου προσφερω. Να μάθεις μαζί μου να αγαπας κάθε όμορφη εικόνα που συναντάς στη ζωή σου κ να την εκτιμάς σαν να είναι μοναδική. Να κάθεσαι κάτω από τα πευκα,με συντροφιά τα πουλια κ να νιώθεις γεμάτη συναισθήματα. Να τα ζείς μεγαλώνοντας κ να κουβαλάς μαζί σου ένα κομμάτι δικό μου.

Να μεγαλώνεις κ να αγαπας,αυτη θα ήταν η ευτυχία που θα θελα να σε συνοδευει παντα…