Η ιδιωτική πρωτοβουλια δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορεί να υποκαταστησει πληρως τους κρατικούς φορείς. Το μεράκι,όμως,κ η ανιδιοτελής προσφορα κάποιων ανθρώπων είναι ικανά να αλλάξουν την εικόνα ενός τοπου.
Δεν είναι ανάγκη να ταυτιζουμε αυτή την προσφορα με οικονομικές δωρεές πλουσιων που απλά θέλουν να «συμμορφωσουν» κάποια κακώς κείμενα. Αναφέρομαι στους κατοίκους ενός τόπου που παραλληλα με την καθημερινότητα επιλέγουν να θυσιάσουν αρκετό από τον προσωπικό τους χρόνο ώστε να βελτιώσουν μικρές πτυχες της καθημερινότητας.
Λόγω αγάπης για τη φωτογραφία έχω επισκεφτεί πολλες φορες τον παλιο Σιδηρομικο Σταθμό των Φαρσάλων. Ένας χώρος παρατημενος από όλους για πολλα χρονια. Αν θυμάμαι καλά, η οριστική παυση της λειτουργίας του ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 90 κ από εκείνο το σημείο κ μετά, η φθορά κ η παρακμη είναι τα μόνα που ανθιζαν στο χώρο.
Χορταρια παντου, τζάμια κ πόρτες σπασμένες. Εγκατάλειψη πληρης για ένα έργο ενός από τους πιο σημαντικους αρχιτέκτονες που άφησαν το στίγμα τους στον ελληνικό χώρο. Ένας χώρος που αν συναντουσες σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν αξιοποιημενος κ εκμεταλλευσιμος.
Όπως φάνηκε τελικά, αρκουσε η αγάπη κάποιων ανθρώπων για να ξαναπάρει ζωή αυτός ο χώρος. Το κάλεσμα από κάποιους κατοίκους των Φαρσάλων βρήκε ανταπόκριση κ ο παλιός σταθμός απέκτησε έστω κι ένα μικρό μερίδιο ξανά από την αίγλη που του αναλογεί.
Ο χώρος καθαριστηκε, αποκαταστάθηκαν φθορές, η γραμμή καθαρίστηκε σε μεγάλο μήκος, βρέθηκαν αντικείμενα συναφή με έναν σιδηροδρομικό σταθμό κ πηραν τη θέση τους ώστε να έχει ένας επισκέπτης την πληρη εικόνα της καθημερινότητας όταν ο σταθμός λειτουργούσε.
Ήμουν τυχερός καθώς σε μια επίσκεψή μου, ένας κυριος φάνηκε αρκετά προθυμος να με ξεναγήσει κ να μου δείξει εκ των έσω την εξαιρετική δουλειά που έκαναν στο χώρο. Με την περιγραφη του κατάφερε να μου μεταδώσει λίγη από την αγάπη του κ να ζωντανέψει εικόνες μέσα μου πιυ δεν είχα κ τον ευχαριστώ γι αυτό.
Δεν έχει σημασία αν για την αναμόρφωση του χώρου πρεπει να ευγνωμονώ τον Τάδε ή τον Δείνα. Σημασία έχει ότι κατάφεραν με τον κόπο τους να δώσουν ξανά ζωή σε ένα χώρο κ αξίζουν τον σεβασμό μας στο έπακρο.









Σχολιάστε