«Από που είσαι ρε Κώστα;» » Από τη Μουτσιαρα Τρικάλων. Δεν το ξέρεις φίλε μου.Δεν έχει τίποτα εκεί.» «Να πάμε ρε φίλε μια φορά».
25 ολόκληρα χρόνια φίλοι και μαζί δεν αξιωθηκαμε να πάμε ποτέ. Χτες λοιπόν, σε μια εξόρμηση αποφάσισα να επισκεφτώ την περίφημη Αθαμανια. Λατρεύω να γνωρίζω καινούργια μέρη, να σουλατσάρω σε σοκάκια κ να μαζευω νέες εικόνες. Τελειώνοντας τη βόλτα στο χωριό σκεφτόμουν ένα πράγμα: Αχ ρε Κώστα, γιατί δεν με μύησες πιο νωρίς σε αυτό το όμορφο μυστικό.
Ένα χωριό χαμένο κάτω από ψηλές κ απότομες κορυφές, δίπλα στη ρεματιά. Ένα τοπιο αποκοσμο κ συνάμα υπεροχο.Μικρό χωριό αλλά τόσο όμορφο που σε γεμίζει με συναισθήματα. Το αποκορύφωμα είναι η μικρή πλατεια που έχει θέα στις κορυφές των βουνών.
Η Αθαμανια είναι δίπλα στο Γαρδίκι, ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του ορεινού όγκου της Ελλάδας. Παρ ολ αυτά δεν έχει να ζηλέψει τίποτα. Έχει τη δική της υπόσταση κ αίγλη που σε αγκαλιάζουν από την πρώτη στιγμή που αφήνεις το αυτοκίνητο κ ξεκινάς να ανακαλύπτεις τις ομορφιές της.
Σε υποδέχεται μία ρεματιά κι ένας χώρος αναψυχής δίπλα που κερδίζει την προσοχή σου αμέσως. Ένα παγκάκι δίπλα στο ρέμα σου δίνει τη δυνατότητα να αφοσιωθείς γιά αρκετή ώρα στους ήχους της φύσης υπό τη σκιά του πλάτανου.
Τα χωριό χωρίζεται σε δυο μαχαλαδες. Παρότι δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, τα σοκάκια του προσφέρουν αρκετές εικόνες. Προσεγμένα σπίτια, περιποιημένες αυλές κ βλάστηση παντού καθώς το ευνοεί η υπαρξη νερού . Φτάνεις στο τέλος του δρόμου κι εκεί που νομίζεις ότι η βόλτα τελειώνει, απλώνεται η κοίτη του ποταμού μπροστά σου κ σε καλεί να την περπατήσεις.
Ας μην είναι διάσημη, ας μην είναι μεγάλη, ας μην έχει τη διαφήμιση που έχουν άλλα χωριά της περιοχής, η Αθαμανια έχει τη δική της γοητεία. Είναι το μικρό μυστικό που φοβόμαστε να αποκαλύψουμε για να μείνει μόνο για εμάς. Εις το επανιδείν…
Ορεινό Καφενείο 
Σχολιάστε