Ο ορεινός όγκος κρύβει μυστικά που δεν πρόκειται ποτέ να εξερευνήσεις εξολοκλήρου. Είναι τόσα πολλά τα όμορφα σημεία αλλά δυστυχώς τόσο περιορισμένος ο χρόνος.
Κάτω από τις κορυφές του Γράμμου, στα όρια των νομών Καστοριάς και Ιωαννίνων, βρίσκονται δυο μικρές αλπικές λίμνες σε υψόμετρο 1700 περίπου μέτρων, οι λίμνες Αρρένες ή αλλιώς Μουτσαλια . Στη βλάχικη διάλεκτο μουτσαλι σημαίνει βρεγμένος.
Αφήνοντας την παλιά εθνική οδό Κοζάνης Ιωαννίνων, κατευθύνεσαι προς το χωριό Πευκοφυτο. Βγαίνοντας από το χωριό συναντάς βατό χωματόδρομο(από Άνοιξη έως Φθινόπωρο), ο οποίος μετά από οδήγηση περίπου 25 λεπτών σε οδηγεί στις λίμνες. Πρόσβαση υπάρχει και από το χωριό Αετομηλιτσα αλλά είναι λίγο πιο δύσκολη.
Διασχίζοντας ένα δάσος από οξυες, το οποίο γίνεται μαγικό τους φθινοπωρινους μήνες, οι εικόνες που συναντάς είναι όντως υπέροχες. Η οδήγηση διακόπτεται από ζώα ενίοτε αλλά μιας και εμείς είμαστε εισβολείς στο χώρο τους δεν παραπονιόμαστε για την καθυστέρηση.
Πρόκειται για δύο λίμνες που επικοινωνούν μεταξύ τους με ένα κανάλι. Το τοπίο είναι επιβλητικό καθώς αντικρίζεις γυμνές κορυφές, δασωμενες πλαγιές κ και το υδάτινο στοιχείο να κυριαρχεί. Οι ήχοι της φύσης σε γαληνευουν και η έννοια του χρόνου απλά γίνεται σχετική.
Τα τελευταία χρόνια η περιοχή δέχεται όλο και περισσότερους επισκέπτες παρ ολ αυτά μου έκανε εντύπωση ο σεβασμός προς το τοπίο. Είναι από τα μέρη που αξίζει να δει κάποιος και να γίνει κοινωνος της ομορφιάς του.
Ορεινό Καφενείο 
Σχολιάστε