Μελισσουργοι Άρτας

Σάββατο πρωί ξεκινάς με προορισμό τα Τζουμέρκα. Τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι ο καιρός δεν θα είναι σύμμαχος αλλά είναι κάτι που ποτέ δεν αποτελεί πρόβλημα. Στα βουνά ούτως ή άλλως μαθαίνεις να αγαπάς και να προσαρμόζεσαι σε όλες τις συνθήκες.

Ξεκινάμε λοιπόν με ψιλόβροχο ως την Καλαμπάκα και αρχίζουμε να ανεβαίνουμε τον ορεινό όγκο των Τρικάλων. Η ομίχλη καλύπτει τα πάντα ενώ τα απομεινάρια του πρόσφατου χιονιά καλύπτουν τις πλαγιές των βουνών. Μπαίνοντας στην Εγνατία οδό ο ήλιος κάνει δειλά την εμφάνισή του ολοκληρώνοντας τις αλλαγές του καιρού.

Βγαίνοντας από την Εγνατία με κατεύθυνση τα χωριά των Τζουμέρκων διασχίζεις την περιοχή των Κατσανοχωριων. Μετά το Καλλεντζι αρχίζει σταδιακά η ανάβαση και βλέπεις σιγά σιγά απέναντί σου τα επιβλητικά Τζουμέρκα.

Μετά από την απαραίτητη στάση στις όχθες του Αραχθου για να θαυμάσουμε το γεφύρι της Πλάκας, το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων, αρχίζει η ανάβαση με προορισμό τους Μελισσουργους.

Περνάς έξω από τα Αγναντα, διασχίζεις το κεφαλοχώρι της περιοχής, τα Πράμαντα και μετά από λίγα χιλιόμετρα μπαίνεις στους Μελισσουργους. Το τοπίο είναι πραγματικά μοναδικό.

Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 850 μέτρων ανάμεσα σε απότομες κορυφές. Η βλάστηση είναι οργιωδης και τα νερά κυριαρχούν στο χώρο. Το χωριό είναι απλωμένο στην πλαγιά του βουνού και σε καλεί να διασχίσεις κάθε σοκάκι του.

Στην κεντρική πλατεία συναντάμε την μεγαλύτερη εκκλησία του χωριού, τον Άγιο Νικόλαο καθώς και 5 κρήνες. Κατηφορίζοντας προς την κάτω γειτονιά, μέσα στην καταχνιά εντυπωσιάζεσαι από τα συννεφάκια που κάνουν παιχνίδια στην απέναντι πλαγιά. Το εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στο μέσο του χωριού, είναι πραγματικά πανέμορφο.

Στην κάτω πλευρά του χωριού οδηγείσαι από ένα καλντερίμι που ξεκινά από την πλατεία και καταλήγεις στην πλατεία της κάτω Παναγίας, η οποία παίρνει το όνομα από το εκκλησάκι που βρίσκεται δίπλα. Ακριβώς απέναντι υπάρχει λαογραφικό μουσείο.

Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται ορεινό κατάφυγιο στο οποίο μπορείς να διανυκτερεύσεις. Το τοπίο είναι επιβλητικό και η θέα ανεμπόδιστη προς τις απέναντι κορυφές.

Στην άκρη του χωριού βρίσκεται το γεφύρι της Κοφεριτας πάνω από το Μελισσουργιωτικο ρέμα. Αν συνεχίσεις τη διαδρομή παροχθια φτάνεις μετά από λίγη ταλαιπωρία σε καταρράκτη, ο οποίος φαίνεται και από το χωριό.

Δυστυχώς κατά τους χειμερινούς μήνες οι κάτοικοι είναι ελάχιστοι και το χωριό ερημώνει. Έχει τη γοητεία του να νιώθεις ότι περπατάς αυτό το όμορφο μέρος και στην ουσία μαθαίνεις τα μυστικά του ανεμπόδιστα αλλά θα ήθελες να νιώσεις ταυτόχρονα τη ζωντάνια άλλων εποχών.

Όλη η περιοχή είναι εκπληκτικής ομορφιάς απλά οι Μελισσουργοι μου έκαναν το κάτι παραπάνω που ζητούσα να βρώ. Εντυπωσιακές αντιθέσεις, πυκνή βλάστηση και βουνοκορφές που προκαλούν δέος. Ήχοι και μυρωδιές στο μεταίχμιο του χειμώνα και της Άνοιξης που απλά καθηλώνουν τον επισκέπτη.