Εκθέματα στον τοίχο

Τι θα ήταν άραγε ένας τόπος έκφρασης χωρίς την συνύπαρξη κάθε μορφής τέχνης; Τι θα ήταν άραγε ένα καφενείο χωρίς την κατάλληλη διακόσμηση;

Έχοντας επισκεφτεί διάφορους χώρους εστίασης, παρατηρείς το υποκειμενικό γούστο που κυριαρχεί. Σπανίως συναντάς ένα πλάνο. Συνήθως η αφαιρετική προσέγγιση ενός διακοσμητή υπεριχύει, κάνοντας δυστυχώς το προσωπικό στοιχείο να εκλείπει.

Στους τοίχους μου έχουν δικαίωμα παρουσίας άπαντες. Δεν έχει σημασία η τεχνική ή το ταλέντο. Σημασία για μένα είχε πάντα το να εκφράζεσαι, έστω κι αν αυτό που έχεις να πεις δεν είναι εύγλωττο.

Από σήμερα στην παρέα μας μπαίνει η αγαπημένη μου φίλη Αλταμίρα και μαζί μας θα μοιράζεται τις δημιουργίες της. Δεν χρειάζεται να τονίσω το πόσο σημαντικό είναι ένας δημιουργός να σου εμπιστεύεται το έργο του. Δεν είναι διαγωνισμός, είναι έκφραση ψυχής και η δυνατότητα να δεις μέσα στην ψυχή του άλλου μέσα από ένα δημιούργημά του είναι δώρο ζωής.

ΥΓ. Η προσπάθεια που έκανα για να την πείσω και το συκώτι που μου έπρηξε ανήκουν πλέον στο παρελθόν. 🙂